Magneten in een 3D-print inbouwen: zo doe je het veilig en netjes

Magneten inbouwen tijdens het printen geeft een strakke afwerking: de magneet zit volledig verborgen en je ziet geen lijmrand. Tegelijk is dit precies het punt waar veel makers tegenaan lopen: een magneet die verschuift, een print die hervat terwijl de nozzle net te laag staat, of een verbinding die later toch niet goed sluit door een omgekeerde polariteit. Op deze pagina lees je hoe je magneten veilig inbouwt in een 3D-print, wanneer het verstandig is, en welke fouten je het best voorkomt.

Wil je eerst bepalen welke magneet (maat en sterkte) het beste past bij jouw project? Begin dan bij magneten voor 3D-prints. Voor verdieping en technische ontwerpregels is er het Handboek Mini-magneetjes.

Wanneer is inbouwen tijdens het printen een goede keuze?

Inbouwen is vooral handig als je een nette, gesloten buitenkant wilt en de magneet niet zichtbaar mag zijn. Denk aan kliksluitingen, verwisselbare covers of modulaire onderdelen waarbij je geen lijmsporen wilt. Inbouwen werkt het betrouwbaarst met compacte magneten die vlak in een uitsparing vallen. Grotere magneten kunnen tijdens het hervatten van de print eerder in de weg zitten door hun hoogte of doordat de nozzle dichter langs het oppervlak beweegt.

Als je project gevoelig is voor toleranties of je wilt eerst een prototype testen, kan achteraf monteren verstandiger zijn. Lees in dat geval ook magneten lijmen of persen in een 3D-print.

Ontwerp van de uitsparing: passing, speling en uitlijning

Een goede uitsparing is de basis. Veel problemen ontstaan niet bij het plaatsen van de magneet, maar bij het hervatten van de print. Ontwerp daarom niet alleen op “strak passend”, maar ook op “veilig hervatten”. In de praktijk betekent dit dat je de uitsparing iets ruimer maakt dan de magneet, zodat je magneet vlak ligt en de nozzle er niet tegenaan kan tikken.

Werk je met kleine schijfmagneten, dan wil je dat de magneet vlak in de bodem van de uitsparing valt, zonder te kantelen. Een scheefliggende magneet geeft later een zwakke sluiting of een onderdeel dat niet mooi aansluit. Als magneten bij jou vaker net niet passen, dan ligt dat vaak aan printafwijkingen zoals krimp of “elephant’s foot”. Daarover lees je meer in toleranties bij magneten in 3D-prints.

Stap voor stap: magneten inbouwen door te pauzeren

De exacte knopnamen verschillen per slicer, maar het principe is altijd hetzelfde: je laat de printer pauzeren net voordat de laag wordt geprint die de magneet gaat omsluiten. Zorg dat je tijd hebt om rustig te werken, zodat je de print niet onnodig lang open laat staan.

Controleer eerst of de uitsparing schoon is en of er geen losse filamentdraadjes uitsteken. Plaats vervolgens de magneet in de uitsparing en controleer dat hij volledig vlak ligt. Bij ondiepe uitsparingen helpt het om het contactvlak zo schoon mogelijk te houden, zodat de eerste laag boven de magneet netjes kan hechten.

Leg magneten die samen een sluiting vormen altijd eerst tegenover elkaar om de polariteit te controleren. Dit voorkomt de klassieker: onderdelen die elkaar later afstoten. Als je wilt begrijpen waarom dit zo vaak misgaat, lees dan ook magnetiseringsrichting.

Veelvoorkomende problemen bij inbouwen (en hoe je ze voorkomt)

De nozzle raakt de magneet bij het hervatten.
Dit gebeurt meestal als de magneet te hoog ligt of als er te weinig ruimte boven de magneet is ontworpen. Zorg dat de magneet volledig verzonken ligt en dat er voldoende “cover” boven komt. Een magneet die ook maar een fractie uitsteekt, kan al genoeg zijn om een tik te geven. In de praktijk is het vaak beter om kleine magneten te gebruiken en de uitsparing iets ruimer te ontwerpen dan “op maat”.

De magneet verschuift of draait.
Als de magneet niet vlak ligt of de uitsparing te ruim is, kan hij bij een beweging of lichte aanraking draaien. Dat merk je later als de sluiting zwak is of scheef trekt. Ontwerp liever een uitsparing die de magneet vlak ondersteunt, en controleer na plaatsen nogmaals of hij niet kantelt.

De print hecht slecht boven de magneet.
Dit zie je vooral als er vuil, stof of losse filamentresten in de uitsparing zitten. Werk schoon en zorg dat de magneet droog en vetvrij is. Bij twijfel is achteraf monteren een eenvoudiger route, zie lijmen of persen.

De sluiting werkt niet door omgekeerde polariteit.
Dit is een van de meest voorkomende fouten. Test magneten altijd per paar voordat je ze definitief inbouwt. Bij meerdere magneten in een patroon is consequent werken belangrijk: dezelfde zijde naar buiten in alle uitsparingen. Achtergrond en uitleg vind je bij magnetiseringsrichting.

Wanneer is achteraf monteren beter?

Achteraf monteren is vaak de betere keuze als je snel wilt testen, als de uitsparing lastig te printen is, of als je geen risico wilt dat de printkop in de buurt van een magneet komt. Je kunt dan kiezen tussen lijmen of een perspassing, afhankelijk van je ontwerp en het materiaal. Een praktische vergelijking vind je op magneten lijmen of persen in een 3D-print.