Hoe sterk moet een magneet in een 3D-print zijn?

Een deksel dat in de productdata ruim sterk genoeg lijkt, valt toch open als je de doos kantelt. De magneet klopt meestal wel; de print kost meer kracht dan je verwacht. Met twee getallen, de afstand tussen de magneten en de richting waarin het deksel belast wordt, reken je vooraf uit wat er overblijft.

Wat de print tussen de magneten kost

Het veld van een klein magneetje valt over tienden van millimeters al sterk terug. Twee lagen van 0,2 mm over een ingebouwde magneet zijn 0,4 mm afstand. Zijn beide helften ingebouwd, dan zit er 0,8 mm tussen.

De kolom vol contact is de trekkracht uit onze productinformatie. De andere kolommen gelden voor twee gelijke schijfjes recht tegenover elkaar en zijn berekend en afgerond. Reken op een marge van zo'n 5 procent naar boven: ook vol contact is door coating en ruwheid nooit precies 0 mm, waardoor de eerste tienden millimeter in werkelijkheid iets minder kosten dan het model zegt.

Kleine magneten verliezen het snelst, omdat hun veld minder ver reikt. Een luchtspleet van 0,8 mm laat een 3 × 1 mm nog 29 procent over, een 6 × 3 mm de helft. Tegen een stalen plaatje telt de afstand dubbel: een magneet 0,4 mm onder het oppervlak houdt tegen een vlak plaatje evenveel als in de kolom 0,8 mm.

Van gewicht naar magneetmaat

Een deksel van 40 gram op een geprint doosje moet dicht blijven als het doosje op zijn kop gaat. Reken met minstens twee keer het gewicht, dus 80 gram: die veiligheidsmarge vangt een stoot of een scheef dichtgedrukt deksel op. Met aan elke kant twee schijfjes van 3 × 1 mm, beide ingebouwd, kom je op 2 × 55 = 110 gram. Dat houdt, met weinig over. Met 3 × 2 mm wordt het 2 × 105 = 210 gram en klikt het deksel duidelijk dicht.

De dikte van het printdeel bepaalt hoe hoog de magneet mag zijn. In een deksel van 3 mm dik past een magneet van 2 mm hoog, met 0,4 mm kunststof aan de sluitkant en 0,6 mm als bodem aan de andere kant. Een magneet van 3 mm hoog past er alleen in als je hem aan de binnenkant laat uitsteken of het deksel daar plaatselijk dikker maakt.

Zijwaarts houdt een magneet weinig vast

Een magneet op een glad vlak houdt zijdelings maar een klein deel van zijn trekkracht vast: de schuifkracht van een kale magneet op staal is 15 tot 20 procent van de trekkracht. Een deksel dat langs de doos kan glijden, staat met 300 gram trekkracht dus op zo'n 50 gram weerstand tegen schuiven.

Een grotere magneet kopen om dat op te lossen is zonde van je geld. Een rand of nok van 1 mm hoog vangt het schuiven mechanisch op, en dan hoeft de magneet alleen nog dicht te trekken.

Twee kleine of één grote

Twee magneten in de hoeken van een deksel lijnen het deksel uit en voorkomen dat het om één punt draait. Houd ze minstens één magneetdiameter uit elkaar, hart op hart. Staan ze dichter op elkaar, dan beïnvloeden hun velden elkaar en tellen de krachten niet meer gewoon op. Geef je die twee tegengestelde polen, dan past het deksel maar op één manier. Met vier magneten zijn er meer poolpatronen mogelijk.

Dit artikel hoort bij het cluster Magneten in 3D-prints binnen de categorie Maken, bouwen & 3D-print.

Laatst bijgewerkt: 22 oktober 2026