Magneetband zelfklevend (matchend) – 15 mm – per meter

Matchend magneetband 15 mm – voor randen waar 20 mm net niet op past

De 15 mm-uitvoering zit tussen het smalle 10 mm-band en de gangbare 20 mm in. Je kiest hem op basis van wat je meet: de breedte van het vlakke deel waar de band op moet komen, op het kozijn én op het horframe. Ligt die tussen 15 en 19 mm, dan is dit de band die er volledig op past zonder over de rand te steken. Met 1,5 mm dikte bouw je nauwelijks iets op, zodat een hor of afdekking vlak blijft aansluiten.

Ten opzichte van 20 mm lever je een kwart van het contactoppervlak in, ten opzichte van 10 mm komt er de helft bij. Per strekkende meter heb je 150 cm², wat bij 102 g/cm² uitkomt op ruwweg 15 kg op dik, vlak staal. Dat is een rekenwaarde, geen garantie: een laklaag, een kozijn dat een fractie bol staat of een sluiting band-op-band in plaats van band-op-staal kan er de helft vanaf halen. In hoe sterk magneetband is staat hoe je dat voor je eigen situatie inschat. Voor een insectenhor of een lichte afdekking houd je ruim marge over. Moet een paneel bij wind of tocht dicht blijven, dan is 15 mm te krap, en als er geen ruimte is voor 25 mm, ben je met een paar losse magneten op vaste punten beter af dan met band.

Waarom je geen 20 mm op een smalle rand plakt

Bij twijfel de bredere band nemen voelt als de veilige keuze. Op een rand die er te smal voor is, klopt dat niet. Plak je 20 mm band op een strook van 16 mm, dan steekt er 4 mm vrij uit. Daaronder zit niets om op te kleven, terwijl de magneet er wel aan trekt: elke keer dat je de hor opent, werkt dat overstekende stuk als een hefboom op de rand van de kleeflaag. Daar begint het loslaten, en vanaf die rand kruipt het verder de band in. Het extra oppervlak waarvoor je de bredere band kocht, levert zo vooral een zwakke plek op. Doe dat niet.

Breedtes combineren heeft ook geen zin, bijvoorbeeld 20 mm op het horframe omdat daar ruimte is en 15 mm op het kozijn. Een sluiting houdt alleen over de breedte waarop de stroken elkaar raken, dus die extra 5 mm doet niets. Een andere uitvoering hoeft bovendien niet dezelfde poolsteek te hebben, en dan sluiten de stroken ongelijkmatig. Neem voor beide kanten 15 mm uit dezelfde rol.

Wat bij een smalle sluiting wel telt, is uitlijning. Liggen de twee stroken 3 mm naast elkaar, dan verlies je bij 15 mm een vijfde van het oppervlak waarmee ze elkaar vasthouden; bij 25 mm zou dat 12 procent zijn. De betrouwbaarste werkwijze: plak eerst de strook op het kozijn en leg de tweede er magnetisch bovenop, met de beschermfolie naar buiten. Controleer of hij over de hele lengte trekt. Haal dan de folie eraf, zet de hor op zijn plek en druk het frame over de volle lengte aan. De tweede strook komt zo vanzelf recht tegenover de eerste te zitten.

Goed om te weten

Ontvet beide ondergronden met isopropanol en laat ze volledig drogen; een smalle band heeft weinig hechtvlak om een vettige plek mee te compenseren. Belast de bevestiging pas na drie dagen, zo lang heeft de lijm nodig voor zijn eindsterkte. Bij een hor betekent dat: in die tijd zo min mogelijk openen. Gepoedercoat aluminium en kunststof van PP of PE zijn risicovol voor een standaard kleeflaag. Beter schoonmaken helpt daar niet, een primer soms wel. De volledige werkwijze staat bij magneetband plakken.

Knip de stukken met een scherpe schaar haaks af, zodat ze in de hoeken strak aansluiten. Voor permanent buitengebruik is het band niet gemaakt: rubber en kleeflaag verouderen onder uv en vocht.