Kort antwoord:
Rubbermagneten zijn neodymium potmagneten met een rubbermantel van ongeveer een millimeter. Ze krassen niet op lak, werken goed op dun plaatwerk zoals een autodak en zijn bruikbaar tot 80 °C.
Waarom:
Het rubber beschermt de ondergrond en verhoogt de wrijving. De laag kost wel trekkracht, daarom staat bij elk product ook de schuifkracht: de kracht die telt als de magneet zijwaarts wordt belast.
Rubbermagneten gebruik je waar een kale magneet de ondergrond zou beschadigen: op een autodak, aanhanger of camper, op gelakte panelen en machines, of voor displays en montage zonder boren. Hieronder vergelijk je ze op trekkracht, schuifkracht, formaat en montagewijze, van inwendig schroefdraad tot draadbus, draadeind of haak.
Kies op de schuifkracht
Bij al onze rubbermagneten is de schuifkracht 30% van de trekkracht, en die staat per product vermeld. Belast je de magneet zijwaarts, zoals een bord tegen een gevel of een lamp op een paal, kies dan op dat getal. Wordt hij recht van het staal af getrokken, zoals een luik of deksel, dan levert een potmagneet zonder rubber meer kracht.
Een rubbermagneet bestaat uit een of meer neodymium magneten in een stalen pot, overgoten met een mantel van ongeveer een millimeter rubber. In ons assortiment is dat TPV, een thermoplastisch rubber, rond standaardkwaliteiten als N38 en N42. De grotere maten zijn meerpolig opgebouwd: de 43 mm heeft zes polen, de 88 mm twaalf. Dat geeft een ondiep, dicht veld dat goed werkt op dun plaatstaal.
De trekkracht wordt gemeten door de magneet recht van een dikke stalen plaat te trekken. Hangt er iets zijwaarts aan, dan telt de schuifkracht: de 43 mm haalt 10 kg trekkracht en 3 kg schuifkracht.
Rubber grijpt beter dan een gladde nikkellaag, maar de laag kost ook trekkracht. Waarom een rubbermagneet op glad staal zijwaarts daardoor ongeveer evenveel houdt als een kale magneet van dezelfde maat, en op gelakt staal meer, staat in rubbergecoate magneten voor buitengebruik.
Op een autodak, aanhanger of camper is rubber de logische keuze: de lak blijft heel en het dunne plaatwerk wordt goed benut. Haal de magneet er wel af voordat je gaat rijden. Onze rubbermagneten zijn opgegeven tot 80 °C, en een donker autodak in de volle zon blijft daar doorgaans onder. Controleer bij een auto wel of de motorkap of deur van staal is; op aluminium werkt geen enkele magneet.
Waterdicht zijn ze niet. Bij het schroefdraadgat kan water naar binnen, dus regen en spatwater zijn geen probleem, maar een plek waar de magneet het hele jaar buiten blijft zitten wel. Daarvoor is de weersbestendige schijfmagneet, volledig omhuld met kunststof, een betere keuze. Wind, ondergrond en tegenplaten komen aan bod in magneten buiten bevestigen.
Alle rubbermagneten hierboven liggen op voorraad in Ede en worden in de regel binnen een werkdag verzonden.
is van maandag t/m zaterdag geopend voor bezoek
bij bestellingen vanaf 75 euro binnen Nederland & België
binnen 90 dagen na ontvangst van je bestelling en binnen NL
die ons gemiddeld een 4,8/5 geven bij Trustprofile
Nee. Op een stilstaande auto, aanhanger of camper kan een rubbermagneet prima, bijvoorbeeld voor een bord of lamp op de standplaats. Haal hem eraf voordat je wegrijdt, ook voor een kort stuk.
Een bordje van 30 × 40 cm dat rechtop op het dak staat, vangt bij 100 km/u ongeveer 6,5 kg wind (berekend met F = ½ · ρ · v² · A · Cw, luchtdichtheid 1,2 kg/m³ en Cw 1,17 voor een vlakke plaat). Twee magneten van 43 mm houden samen zijwaarts 6 kg, en dat op dik, kaal staal. Op dun plaatwerk met lak, en met trillingen en kuilen erbij, blijft daar minder van over. Vooraf controleren of de magneet goed vastzit, helpt niet: dat doe je stilstaand, niet bij 100 km/u.
Kantel hem vanaf de rand. Schuif je hem over het staal, dan schuurt de onderkant van het rubber glad en verdwijnt de grip waarvoor je hem gekocht hebt. Een greep in het draadgat geeft houvast: de greep met M4-draad past in de 22 en 43 mm met binnendraad, de greep met M5-draad in de 31 mm. De 88 mm houdt 56 kg; die krijg je zonder greep of oogbout met de hand nauwelijks los.
Het rubber zelf niet. Krassen komen van zand, stof of metaalvijlsel dat tussen magneet en lak zit en wordt meegesleept zodra de magneet verschuift. Veeg de lak en de onderkant van de magneet schoon met een vochtige doek en laat ze opdrogen voordat je hem plaatst.
Bij binnendraad loopt de draad door het platte systeem heen. Je draait er een haak, oog of greep in, of zet het met een bout en moer door een plaat vast. Zo zijn de 22 mm (M4), 31 mm (M5), 43 mm (M4) en 88 mm (M6) uitgevoerd.
De 43 mm is er ook met draadbus: een bus aan de achterkant maakt het systeem 10,5 mm hoog in plaats van 6 mm, en ook daar draai je M4 in. Een draadeind steekt uit de achterkant en zet je met een moer vast in iets wat je magnetisch wilt maken, zoals een naambord of lamp. Dat zijn de 22 en 43 mm met M4 en de 66 mm met M8.